Mariadistel (Carduus marianus)
Een geneeskrachtige plant en geniet in wetenschappelijke kringen grote
belangstelling. Het is al langer bekend dat de plant een heilzame werking
heeft op de lever, maar er zijn nog andere
toepassingen
mogelijk.
Mariadistel wordt van oudsher gebruikt als remedie tegen "melancholie",
zoals aandoeningen van de lever en van de galblaas vroeger werden genoemd.
Die werking wordt vandaag ook bevestigd door wetenschappelijk onderzoek.
Het actieve bestanddeel van de plant (Silymarine) bestaat vooral uit antioxidanten
die de lever zouden beschermen en herstellen.
Heel wat artsen schrijven het middel voor als extra ondersteuning bij ziekten
als hepatitis, of spijsverteringsproblemen. Mariadistel wordt tot slot ook
vaak gebruikt om schade aan de lever te voorkomen, bijvoorbeeld als gevolg
van chemotherapie. Momenteel wordt trouwens ook onderzoek gedaan naar de
invloed van de mariadistel op ziektes die niet met de lever te maken hebben,
zoals nierproblemen en diabetes. Maar dat onderzoek staat nog in zijn kinderschoenen.
Van de plant wordt voornamelijk de zaden gebruikt, vanwege de hoge concentratie
van Silymarine die daar gevonden wordt. De stof is in de handel te koop
als pil of extract.
Let op : Door de invloed op de lever, zal Maria distel voorzichtig gebruikt moeten worden als u andere medicijnen gebruikt. Verder is voorzichtigheid geboden bij zwangere vrouwen.
Marjolein (oregano)
andere namen: Majoraan, Dost, Duist, Orega, Orego, Welghemoet, Palingkruid, Kieselof, Mariankruid en Bergvreugd.Wilde marjolein (Origanum vulgare)
Zie O Origanum vulgareEchte marjolein
Andere namen: Marjorana hortensis, worstkruid, Marjoleinkruid.
Echte Marjolein (Origanum Marjorana) komt zelden verwilderd voor. Deze plant wordt veelvuldig in tuinen gekweekt. Het is een half winterharde plant. De bloemen van Marjolein zijn wit of licht rood. De bladeren zijn middelgroen en aan beide zijde grijs viltig behaard. De stengel is recht tot slap, harig, rond en groen met rode spikkels. De plant heeft horizontale wortelstelen waar ze de grond raken.
De toepassing en werkwijze is overeenkomend met die van wilde marjolein, namelijk bij krampen en hoest. Bovendien werkt het bevorderend op de vertering en zwak urinedrijvend.
U kunt een aftreksel van de bloesemtoppen als thee gebruiken bij kou, hoofdpijn, eenvoudige maagdarmkwalen en zenuwstoornissen. Voeg een afkooksel of wat etherische olie toe aan badwater, zalven of kompressen voor verlichting bij reumatische pijnen en
spanning.
Sprenkel een paar druppels etherische olie op een kussen om de slaap te
bevorderen.Men gebruikt Echte Marjolein bij slijmvliesontstekingen van maag, mond en keel. Het kruid wordt aangewend bij krampen, winderigheid en diarree, vooral indien de oorzaak ervan spanningsgerelateerd is.
Marjolein wordt soms gebruikt bij depressieve en angsttoestanden, migraine, nerveuze hoofdpijn, duizeligheid en hoest. Verder wordt het kruid gebruikt in sommige niespoeders, en in spoelingen voor de neusholten.
Bij normale dosering is Echte Marjolein een kalmerend en licht rustgevend middel dat van pas komt bij opwindingstoestanden.
Algemeen kan gesteld worden dat bij Echte Marjolein de bij de lipbloemigen meest voorkomende eigenschappen nl. het verminderen van de spanning van het symphatische zenuwstelsel, zeer duidelijk aanwezig zijn. Ook vermindert het kruid de arteriële bloeddruk.
Let op:
NIET gebruiken bij zwangerschap. Sommigen zijn overgevoelig voor Marjolein. Heeft bij overmatig gebruik een verdovend effect. Attentie: verwar Marjolein niet met Oregano, Origanum vulgare, ook wel wilde Marjolein genoemd of Spaanse Marjolein, Thymus mastichina, die tot de Tijm familie behoort.Het verse kruid kan huid -en oogontstekingen veroorzaken.
Eén bron vermeldde dat de Griekse Marjolein bij voorkeur niet gebruikt wordt door zwangeren en mensen met nieraandoeningen. (Ik heb de chemische samenstelling van Origanum onites nog niet kunnen terugvinden).
Maretak
De maretak is een bijzondere plant, hij groeit niet op de grond maar in bomen. De maretak leeft gedeeltelijk van de sapstroom van de boom maar kan zelf ook voedingsstoffen maken. Planten die op deze manier groeien noemen we half-parasieten. Enkele planten, waar de maretak te vinden is, zijn: meidoorn, fruitbomen, sierappels en lijsterbessen.
De maretak bloeit in het voorjaar en is wintergroen. In de winter rijpen
de bessen en in februari-maart zijn de zaden rijp.
De
maretak heeft een bloeddrukverlagende werking en werd vroeger gebruikt om
epilepsie te bestrijden. De witte bessen van de mare tak zijn vrij giftig.
De antroposofische geneeskunde maakte van de maretak het geneesmiddel Iscador,
waarmee men kanker bestreed. De maretak groeit namelijk alleen op bomen
die gevoelig zijn voor kanker of kanker hebben. De plant leeft gedeeltelijk
van de voedingsstoffen van de boom en neemt zo de woekerende groeikracht
van de kanker weg.
De maretak hielp vroeger tegen hartkwalen. Hopelijk wist de gebruiker dat
de bessen giftig waren, anders was hij dadelijk van zijn hartkwaal verlost.
Voorgoed!
Gelukkig is er nu gedroogde maretak in de handel te verkrijgen. Je kan ze
ook in capsulevorm kopen, maar overleg wel even vooraf met je huisarts.
Mistletoe is de Engelse naam voor de maretak en bij ons bekend omdat deze
rond de kerstdagen boven de deurpost gehangen wordt. Een ieder die onder
deze mistletoe staat mag kussen wie hij wil.......
Thee van maretak heeft een heilzame werking op de bloedsomloop, maar raadpleeg
daarvoor eerst je arts of apotheker.
Meidoorn
Er zijn heel veel namen bekend voor deze plant:Deurnboom,Doornbezien, Doornhage, Haagappelboom, Hakedoorn, Jopenboom, kermiskersen, Meibloemen, Muldertje, Peerdeweepen, Rooie Japenboom, Steenkersen, Witte doorn, etc.
Meidoorn wordt wel de "valeriaan van het hart" genoemd. Ze werkt actief
in op de hartzenuwen, en doet het hart daardoor krachtiger doch rustiger
kloppen.
Van de meidoorn worden zowel de bladeren, de bloesems als de vruchten gebruikt.
De bladeren verzamelt men in de voorzomer (mei-juni). Ze worden in het donker
gedroogd.
De bloemen kan men in mei en juni oogsten. Ze moeten voorzichtig in het
donker gedroogd worden, bij een niet te hoge temperatuur (niet boven 35°C).
De bloempjes die tijdens het droogproces bruin verkleuren verwijdert men.
De geheel rijpe, rode vruchtjes kan men van half september tot half november
plukken. Ze worden eerst in de schaduw gedroogd, daarna bij matige kunstmatige
hitte. Hierbij kan het aangewezen zijn om het velletje te kneuzen opdat
het droogproces sneller zou verlopen.
De Meidoorn heeft verschillende eigenschappen: is een eerste middel bij nerveuze aandoeningen van het hart, bijvoorbeeld bij hartritmestoornissen bij herstel na een hartinfarct, bij vaatkrampen en angina pectoris.
Soms wordt meidoorn aanbevolen bij hoge bloeddruk, maar soms kan meidoorn de bloeddruk juist verhogen. Een zorgvuldige controle is dus aangeraden.Meidoorn wordt bovendien toegepast bij claudicatio intermittens (hevige pijn in de kuitspieren die optreden na het wandelen van een afstand van hoogstens enkele honderden meters) en bij het Raynaudfenomeen (een abnormale spastische reactie van bloedvaten van vingers en tenen op bv koude). Ook de Ayurvedische en de Chinese kruidengeneeskunde maakt bij deze problemen gebruik van meidoorn.
Werkt kalmerend op het hele organisme; bij prikkelbaar/ geïrriteerd gedrag, bij zenuwkrampen, bij hyperventilatie en slapeloosheid.
Ook bij diarree van nerveuze oorsprong. en bij klachten van de menopauze en witte vloed.
Voor de thee of tinctuur worden de bloeiende toppen gebruikt, maar ook de bessen. Men kan dit kruid vrij lang gebruiken.
Bij acute situaties zoals
bij angina pectoris of hartkloppingen dan de acute dosis, elke 10 minuten
10 druppels. Meidoorn kan goed samen gebruikt met reguliere middelen tegen
dezelfde klachten, is een zeer veilig middel.
De werkzaamheid van Meidoorn kan tot drie maanden op zich laten wachten.
Meidoorn laat zich makkelijk combineren met andere kruiden die specifiek
werken op de bloedsomloop zoals Maretak, , Citroenmelisse, Lindebloesem,
Duizendblad, Lavendel.
likeur bij slapeloosheid en duizelingen
1 gr gedroogde bloemen en vruchten in 20 ml 70% alcohol
Na een week filtreren en de likeur bewaren in een fles met druppelkurk.
40 druppels voor het slapen gaan.
Let op !
Meidoorn is enkel effectief bij langdurig gebruik, het is absoluut niet giftig en stapelt zich niet op in het lichaam. Toch is een waarschuwing op zijn plaats:Wie reeds met andere middelen (bv digitalispreparaten) wordt behandeld, dient onder zeer strikte medische controle te blijven als hij met een meidoornkuur start.
Immers, het is mogelijk dat er door het gebruik van meidoorn minder van de andere middelen nodig is, waardoor een relatieve overdosering bestaat, die bij genoemde digitalispreparaten, maar ook bij andere geneesmiddelen, eventueel tot ernstige vergiftigingsverschijnselen kunnen leiden.
N: nog geen kruiden van beschreven
 |
| Laatst bijgewerkt: 07-12-09 |
|
|