Marjanka's pages

U bent hier: Marjanka.nl/ Magie/ Bijgeloof

Bijgeloof over de zonsverduistering

In de vorige eeuwen werd verondersteld dat zonsverduisteringen invloed zouden hebben op het weer. De duur van een zonsverduistering zou verband houden met de duur regenperiodes. Ook het tijdstip van de verduistering zou van belang zijn: een zonsverduistering in het voorjaar zou bijvoorbeeld gunstig zijn voor oogsten in verschillende landen.

Bij een eclips in 2136 voor Christus dachten ze in China dat de zon een aanval te duchten had van een grote onzichtbare draak. Door veel kabaal te maken (op trommels slaan, pijlen in de lucht schieten etc.) kon men de draak verjagen en het daglicht herstellen. Toen de eclips plaatsvond, was de keizer volledig onvoorbereid. Alhoewel de zon toch terug te voorschijn kwam, was de keizer zeer vertoornd en beval de onthoofding van de astronomen!

Ook op het Indonesische eiland Java is het tijdens een eclips gebruikelijk om flink lawaai te maken.
Verscheidene legendes maken melding van draken die de Zon verslinden. Hierbij werd de bevolking aangeraden om de draak te verdrijven aan de hand van enorm veel lawaai.
De Japanners gingen zo ver dat ze hun waterputten afdekten gedurende verduisteringen uit schrik dat druppels van een giftige vloeistof erin zouden vallen.

In de zeventiende eeuw werd de zon als hier ook als een moeder van de aarde gezien. Zij zorgde voor het licht, voor de gewasgroei; voor het leven. Toen de maan in 1674 voor de zon schoof, begon iedereen dan ook intens te bidden en een hels lawaai te maken. Dat laatste om de boosdoeners, de kwade krachten, te verjagen."

line

In Zuid-Amerika hebben de mythen en legenden over de zonsverduistering doorgaans een seksuele lading. Voor veel inheemse volkeren staat een eclips symbool voor de - al dan niet incestueuze - geslachtsgemeenschap tussen de zon en de maan. Volgens de Anus, het vier na grootste inheemse volk in Venezuela, lopen zwangere vrouwen tijdens zo'n samensmelting kans dat de maan hun ongeborene wegkaapt.

Veel Afrikanen zijn bang voor de zonsverduistering. Anders dan in het Westen is de eclips in Afrika geen fascinerend natuurverschijnsel. Integendeel. Op het moment dat de zon zich aan het zicht onttrekt, duiken er umnyanma (kwade geesten) op. De Zoeloes hebben het tot op de dag van vandaag over de 'Dag van de dode maan'. Het is volgens de Afrikaanse stam op zo'n dag onverantwoord belangrijke beslissingen te nemen.

Onheilsprofeten grijpen een eclips aan om allerlei rampen te voorspellen,volgens diverse van deze "profeten" zou deze  zonsverduistering het einde van de wereld inluiden. Ook in  de Middeleeuwen dacht men bij totale zonsverduisteringen meermaals dat het einde van de wereld nabij was
.

line

Gedurende de eclips van 16 juni 1406 in Frankrijk schuilden massa's mensen in de kerken.
Tijdens de 16de eeuw dacht men in Frankrijk dat de Zon verliefd was op de Maan en dat ze miljoenen sterren voortbrachten tijdens hun ontmoetingen (een eclips).

Een variatie hierop vinden we bij de Wayuu-indianen in Venezuela. Die denken dat zon en maan het tijdens een eclips met elkaar doen. Tijdens hun liefdesdaad willen ze niet gestoord worden, en daarom wordt het zo donker..

Uit de oude Griekse en Romeinse geschiedenis, zijn tal van verhalen bekent over zonsverduisteringen. "Toen Anaxagoras, een goede vriend van de Atheense staatsman Pericles, in de vijfde eeuw voor Christus verklaarde dat de zon een 'vurige steenklomp' was, pikte de bevolking dat niet. De eerstgenoemde die zijn tijd ver vooruit was werd verbannen, de tweede aangeklaagd wegens laster van de goden."

TOP

Contact via:

 

gastenboek

 

contactform

 

Delen

Laatst bijgewerkt: 07-03-17   © Marjanka's Pages     sitemap    links  Wie ben ik?
 De inhoud van deze site is uitsluitend bedoeld voor informatieve doeleinden.  De informatie dient niet te worden opgevat als medisch advies.