Magie: in het Latijn zijn veel omschrijvingen te vinden over het woord en alles wat er mee te maken heeft.

Zo heb je magus = magiër; magia = magie; ars magica = vaardigheid om magie te bedrijven; herba magica = kruid met magische kracht.

Onder keizer Tiberius (14-37 ) komt Magus in de wetgeving terecht en onder keizer Trajanus wordt deze term gebruikt voor iemand die magie bedrijft voor misdadige doeleinden.
Andere vaak voorkomende termen zijn:
*Chaldaeus = astroloog of droomuitlegger;
*Maleficus = bezweerder; veneficus = gifmenger;
*Striga of Saga = heks.
In een grafinscriptie, gevonden op de Esquilijn, herinnert de kleine Jucundus ons eraan dat hij gestorven is door de praktijken van een saga en hij vraagt alle ouders die zijn grafinscriptie lezen, om goed op hun kinderen te letten.
Ook de schrijver Apuleius waarschuwde dat ze de macht bezaten om hun slachtoffers te veranderen in dieren, zich over een grote afstand te verplaatsen, of hun slachtoffers te doden, om dan gebruik te maken van hun bloed, hun haar of hun nagels,(erg belangrijke ingrediënten bij toverbereidingen).
De twee bekendste tovenaressen uit de mythologie zijn Kirkè en Medea.
Het woord "magie" of "magisch" heeft tegenwoordig een positievere klank en heksen zijn nu een stroming van mensen die liefde voor de natuur/wereld en hun medemensen hoog in het vaandel hebben staan.

Bijgeloof:
Vroeger waren de mensen behoorlijk bijgelovig. Allerlei voorvalletjes werden gezien als tekens die een waarschuwing van de goden inhielden tegen komend onheil.
*Als je over de drempel struikelde bij het verlaten van het huis in de morgen, kon je maar beter thuis blijven die dag.
*Als je tijdens de maaltijd over brand sprak, moest je snel wat water over de tafel sprenkelen om alle brandgevaar te weren.
*Als je tijdens het eten een haan hoorde kraaien, moest je snel de passende bezwering uitspreken of die dag niet meer eten.
*Zo weet waarschijnlijk iedereen wel wat voorbeelden op te noemen.

Andere bovennatuurlijke waarschuwingen waren o.a.:
*Gekras van een kraai of een uil horen( een onaangename ontmoeting hebben).
*Een omgevallen oliekruik zien.
*Een zwarte hond een huis zien binnenlopen.
*Een slang van een dak in de tuin zien vallen.
*Een dakbalk zien splijten.
*Wijn of water morsen, etc.

Het boze oog, een vloek die op iemand werd geworpen, kon je best afweren door de middenvinger uit te steken (wordt tegenwoordig ook nog gedaan, maar met een ander doel) of door amuletten of talismannen te dragen, van metaal, halfedelsteen, koraal, bergkristal.

*Ter bescherming van kinderen werd een gouden plaatje (een bulla) om de hals gehangen.
*Om de kans op succesvol huwelijk zo groot mogelijk te houden, werden bepaalde dagen zorgvuldig vermeden.
*Bij elke bliksemschicht moest je beginnen fluiten.
*Een slaaf mocht de vloer niet vegen als er een gast van tafel opstond of een tafeltje leegruimen als de gast dronk.
*Liet je een stukje eten vallen, dan moest het onmiddellijk opgeraapt worden, en moest je dezelfde stukje, (zonder schoon te maken), opeten.
*Als een gast niesde op het moment dat er een dienblad werd voorgehouden, dan moest men zo snel mogelijk beginnen eten.
*Vrouwen knipten zich alleen de vingernagels als er markt was; ze moesten dan met de wijsvinger beginnen en mochten tijdens de hele operatie geen woord spreken.
*Op zee was het ten strengste verboden haar of nagels te knippen.

Veel "bijgeloof" bestaat nu nog, al zijn de gevolgen niet altijd zo extreem en soms is de grens tussen bijgeloof en gewone voorzorgsmaatregelen niet zo duidelijk te herkennen. Wie de natuur in de gaten houd, kan aan de hand hiervan toch wel enkele "voorspellingen" orakelen.

Vervloeking,verwensing:
Een vervloeking was een handeling waarbij men de vijand aan de goden van de onderwereld wijdde. Dat kon gebeuren na een tegenvallend vonnis in een rechtszaak, bij familieveten en bij jaloezie tussen concurrenten.
Er is in de geschiedenis veel te vinden over vervloekingen, hele families en volken konden een vloek over zich af horen roepen (soms om heel kleine vergrijpen van 1 familie lid.)
Hoe ging een vervloeking (defixio) in haar werk? In een plaatje (bij voorkeur van lood en soms van goud, zilver, brons, marmer of terracotta) werd de naam van de gehate persoon gekrast waar men een vervloekingformule aan toevoegde. Dat plaatje werd dan in een graf gestoken, in een tempel gelegd of in een put of een warme bron gegooid. Ook kon het plaatje met een lange spijker (die er dwars doorheen werd geslagen) worden vastgemaakt. Op zo'n spijker stonden vaak magische tekens afgebeeld. Er zijn veel van die plaatjes gevonden die meermaals doorboord zijn.
Om te voorkomen dat de vloek uitgesproken werd over de verkeerde persoon liet men, om vergissingen te voorkomen, de naam van de vervloekte nog volgen door die van zijn/haar moeder.
Ook zijn er vervloekingen bekend in de vorm van poppetjes, waarbij iets van het toekomstige slachtoffer gebruikt werd (haar, nagels) waarna de poppetjes met naalden, spelden of vuur werden mishandeld onder het uitspreken van de "vloek".
In elke cultuur zijn meerdere vormen van vloeken bekend en deze maken onderdeel uit van die cultuur.

Omhoog